مقام زن در اسلام
مقام زن در اسلام
زن يكى از زيباترين مظاهر لطف و رحمت الهى است كه با خلقتش آسايش و آرامش به عالم هستى اهداء گشته است. آنجا که خداوند می فرماید: وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُم مِّنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَاجًا لِّتَسْكُنُوا إِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُم مَّوَدَّةً وَرَحْمَةً إِنَّ فِى ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ.[1]
زن موجودى است كه بخش زيادى از ابعاد روحى او بواسطه عاطفه شكل گرفته و به تعبير حضرت اميرالمومنين (عليه السلام ) شبيه گل مى باشد. بسيار لطيف و حساس . با اين وجود بايستى در مقام ارتباط با او شرايط لطافت و عطوفت ملاحظه شود، چنانچه عطوفت لازم صورت نگيرد ممكن است صدمه ديده و آرام آرام پژمرده و ضايع گردد.
قرآن کریم زن ومرد را درحقیقت و هویت انسانی برابر دانسته وآنها را مکمل یکدیگر می داند. قرآن کریم زمانیکه که ازمقام انسان وحقیقت او سخن به میان می آورد ، او را صاحب کرامت معرفی کرده وتفاوتی میان دو جنس زن ومرد قائل نمی شود آنجا که می فرماید : ولقد کرمنا بنی آدم[2] و حق و حقوق هر کدام را خود به عدالتش بین آنها تقسیم کرده است: للرجال نصیب مما اکتسبوا و للنساء نصیب مما اکتسبن[3] و در توصیف حقیقت انسان او را ازسایر مخلوقات برتری داده چونکه روحش را در او دمیده است و می فرماید : ونفخت فیه من روحی[4] وبه خاطر آفرینش انسان و نه بخاطر افرینش جنس مرد به خود تبریک می گوید : فتبارک الله أ حسن الخالقین[5]
درتمامی این آیات ،سخن ازماهیت وحقیقت انسانی است که تفاوتی بین آنها نداده است و اگر تفاوت و تمایزی بوده است بر اساس عدالت الهی بوده است مثلا اگر مادر هنگام غذا به فرزند بزرگتر بیشتر از فرزند کوچک سهمی از غذا می دهد نمی توان گفت که مادر بی عدالتی کرده است چونکه مادر به هر کس به اندازه ظرفیتش سهم می دهد، اگر عکس قضیه اتفاق بیافتد بی عدالتی خواهد بود.
خداوند درپاداش اعمال افراد ، هیچ گونه تبعیضی به دلیل جنسیت آنها روا نمی دارد آنجا که می فرماید: و من یعمل من الصالحات من ذکر او انثی....[6] آنچه درنگاه قرآنی ملاک تمایزبین انسانها درپیشگاه الهی است ،تقوا است ونه جنسیت . آنجا که می فرماید : ان اکرمکم عندالله اتقیکم[7]